Trots op mijn werk!

Meestal ben ik heel trots op mijn werk. Trots, omdat ik een bijdrage lever aan de arbeidsmarkt. Er voor kan zorgen dat een nieuwe werknemer een eerlijk pakket aan arbeidsvoorwaarden krijgt. Sterker nog, er soms voor zorg dat een werkzoekende überhaupt weer “aan de bak kan komen”, een kruiwagen naar een nieuwe toekomst. En trots omdat mijn klanten met een gerust hart hun zaken aan mij toevertrouwen.

Iedereen met wie ik ooit heb gewerkt, zowel opdrachtgevers als flexibele arbeidskrachten, kan ik recht in de ogen aankijken. Wat ik soms ook letterlijk doe als ik op straat weer eens word aangesproken door een oud-werknemer. Met blije verhalen over hoe ik hem vroeger met mooi werk weer op de rails heb gekregen. Machtig, daar doe je het voor!

Schaamte

Maar soms wordt de trots overschaduwd door schaamte. Schaamte, moedeloosheid en ergernis. Grote, schreeuwende koppen in de krant over “uitzendbureaus zijn moderne slavenhandelaars”. Om over payrollbureaus maar niet te spreken, want als je daar bij werkt dan behoor je helemaal tot het uitschot van de wereld.

Recent weer dit artikel, deze keer in de Cobouw, vaktijdschrift in de bouwsector dat ik als bouwspecialist nauwgezet lees:

“Bemiddelaar benadeelt eenpitters. Uitzendbureaus steken een derde van het uurloon van ZZP’ers in eigen zak”.

Aldus werkgevers-organisaties in de bouwsector.

Pffffff….daar gaan we weer. Een derde???!!!! Ik kan me hier echt heel erg voor schamen, in wat voor wereld werk ik in vredesnaam?!

Laat ik heel duidelijk voorop stellen: bureaus die moedwillig over de rug van anderen hun geld verdienen en wet- & regelgeving overtreden, moet je hard aanpakken, heel hard.

Dan rijst natuurlijk ook de vraag in hoeverre dit echte ZZP-ondernemers betreft. Waarschijnlijk betreft dit vakkrachten die beter thuis horen in een normaal loondienstverband. Niet voor niks wordt in het artikel al over uurloon geschreven, i.p.v. uurtarief.

De rol van de inlener

Maar, heel frappant, je hoort niemand van de inlenende bedrijven naar zichzelf wijzen. Wie zorgt er nou mede voor dat deze verachtelijke moraal in stand blijft? Wie zorgt er nou voor dat deze partijen ondanks allerlei certificerings-eisen en toenemende wetgeving nog altijd een vooraanstaand plekje hebben in de Rolodex? Wie gaat nou moedwillig met absurd lage tarieven van €22,50 voor vakkrachten in zee?

Kom op zeg!
Kappen met prijskopen bij boeven! Er zijn genoeg nette payroll- en uitzendbureaus die het beste met hun werknemers en opdrachtgevers voor hebben.

Fatsoenlijke arbeidsmarkt

De omgeving dat ben je zelf, zegt een oude reclame slogan al. Niet alles is in wet- en regelgeving vast te leggen. Dat moet je ook niet willen. De huidige arbeidsmarkt vraagt juist om dynamiek en mogelijkheden maatwerk te bieden. Maar dan wél op een wijze dat de belangen van alle betrokkenen er bij worden bediend.

Ik ben het niet altijd met hem eens, maar zoals Minister Asscher al stelde:

“Een fatsoenlijke arbeidsmarkt is wat we allemaal willen. Het gaat mij niet om de wetgeving, het gaat om de praktijk.”

Ik sluit me daar volledig bij aan. Laat me lekker trots zijn op mijn werk en de wereld waarin ik werk.